Skarby Kultury Przestrzeni

 //  Projekt: Partycypacja

Zapraszamy do zabawy, która może stać się czymś więcej. Zostań poszukiwaczem skarbów! Zbieramy zgłoszenia (zdjęcia i opisy) różnych miejsc, widoków i obiektów z Lublina, które warto polecić innym. Dlaczego? To trzeba wyjaśnić, opisać swoje wrażenia. Może dzięki temu inni też to dostrzegą i w ten sposób odkryjemy SKARB!

Na razie zdjęcia publikujemy na Facebooku:

https://www.facebook.com/skarbykulturyprzestrzeni/

@skarbykulturyprzestrzeni
#skarbykulturyprzestrzeni

Organizatorzy: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” (Forum Kultury Przestrzeni – Marcin Skrzypek) we współpracy z Fundacją Krajobrazy (Bartosz Niewiadomski). Konsultacja: Piotr Skrzypczak (Lubelski Instytu Dizajnu)

Będziemy popularyzować tę akcję przez kilka miesięcy w mediach społecznościowych a także na spotkaniach z mieszkańcami.

Po pewnym czasie, jeśli zabawa wciągnie więcej osób i pojawi się dużo podobnych propozycji, będziemy nagradzać najlepsze z nich. W rezultacie najlepsze przykłady staną się popularne, wraz uzasadnieniem, dlaczego są dobre. Dzięki temu wspólnie sformułujemy wartość kultury przestrzeni konkretnych rozwiązań, które to wartości wrócą do nas w przyszłości w kolejnych rozwiązaniach.

Poniżej przykładowe zdjęcia z opisami oraz podpowiedzi, na co zwracać uwagę i robocze zasady, jak w przyszłości może wyglądać wybieranie SKARBÓW. Do dyskusji.

 

Wpisanie zieleni w architekturę na Tarasach Zamkowych. Autor: Bolesław Stelmach i Partnerzy. Zieleń stanowi nieodłączny element betonowej fasady i całej estetyki budynku. Porastające go pnącza, krzaki i drzewa są organicznym ornamentem ożywiającym betonowe ściany. Zastosowane rozwiązanie zieleni sprawia, że cały budynek odbieramy jako „rosnący”, będący w stanie aktywnego rozwoju.

 

Pas zieleni parkowej na al. Tysiąclecia. Prawdopodobnie najpiękniejszy fragment pasa zieleni w Polsce zaskakujący atmosferą parku angielskiego. Decydują o tym rośliny o zróżnicowanej formie i rozmiarze wraz z wolnymi przestrzeniami między nimi. Oglądane z okna samochodu tworzą bogatą i niepowtarzalną sekwencje widoków kojących nerwy kierowców stojących w korku.

 

Górki Czechowskie – „rezerwat” Wyżyny Lubelskiej w środku miasta. Unikalne w skali Polski i Europy półdzikie, rozległe miejsce w sercu miasta. Enklawa ciszy i przyrody. Siedlisko wielu chronionych gatunków flory i fauny. Klin przewietrzający dla północnego Lublina i centralnej osi miasta od dekad przeznaczany na strategiczny obszar wypoczynku mieszkańców. Część miasta, w której można poczuć poza miastem. Największy w Lublinie skarb w sensie powierzchni i pieniędzy, których jest wart.

 

Krokodyl i spółka. Osiedle Konopnickiej, ulica Jana Sawy. Jedna z wielu lubelskich grup rzeźb osiedlowych wyróżniających się materiałem i formą: metalowy krokodyl, łyżwiarze i czapla oraz sarny przy ul. Skrzatów. Atrakcja dla dzieci i dorosłych. Wyjątkowy w polskiej zabudowie przykład sztuki upiększającej przestrzeń publiczną, tak potrzebnej naszym ulicom, placom i skwerom. Zadbane, a zatem cenione przez spółdzielnię.

 

Nieogrodzone place zabaw na os. Karłowicza. Rzadki dziś widok miejsca zabawy będącej części „dorosłej” przestrzeni publicznej wolnej od ruchu samochodowego. Można przypuszczać, że ma to wpływ na kształtowanie u dzieci dojrzałego i dopowiedzialnego podejścia do przestrzeni publicznych, w których można pogodzić wiele funkcji bez nakazowo-rozdzielczego separowania ich od siebie.

 

„Czerwona łapa” ze skweru Kaczyńskiego. Autorem projektu jest Kamil Filipowski z Centrum Kultury, producentem Szymon Pietrasiewicz. Wyjątkowy w Lublinie przejaw rodzimej sztuki plenerowej o bezinteresownym charakterze. Niczego nie upamiętnia, niczemu nie służy – upiększa, zaskakuje, uprzyjemnia spacer. Może się kojarzyć z ratowaniem skarbu, którym jest samo drzewo. Albo – jak sugeruje obiegowa nazwa „Czarcia Łapa” – z „diabłem”, który chce nas go pozbawić.

 

Cel akcji

Wzajemne uczenie się od siebie i poznawanie przez mieszkańców przykładów rozwiązań dobrej przestrzeni. Wspólna publiczna refleksja i edukacja nt. kryteriów jakości otoczenia, w którym żyjemy w Lublinie. Wsparcie mieszkańców dla władz i projektantów, aby lepiej się orientowali, jakie elementy naszego otoczenia zwiększają zadowolenie z życia, bo są ładne, funkcjonalne, przemyślane.

 

Na co można zwracać uwagę?

Widok / panorama – jakiś unikalny krajobraz Lublina

Miejsce unikalnych wrażeń – może jest w nim cicho, pachnie wiosną lub pięknie wygląda o wschodzie słońca

Plac zabaw / podwórko – miejsce dla dzieci

Trasa spacerowa lub biegowa – lubimy tam wracać, chodzimy tam ze znajomymi

Wygodne rozwiązania – dla osób o różnych potrzebach: osobach niepełnosprawnych, rodziców z wózkami, seniorów…

Zieleń – wyjątkowe drzewo, malownicze pnącze, aleja drzew, skwer, ciekawie układające się krzewy

Detal – szczegóły ujawniające się z bliska (ornament, zdobienie, rozwiązanie ergonomiczne w skali części ludzkiego ciała…).

Mebel miejski – obiekt w skali ludzkiego ciała (ławka, stojak, kwietnik, urządzenie…).

Ulica – dobra ulica ma swojego ducha i zaspokaja potrzeby różnych grup użytkowników

Deptak / plac – różnorodne miejsca z priorytetem ruchu pieszego.

Sztuka – rzeźby, murale, instalacje, mozaiki…

Konsekwencja i upór w działaniu – rezultat osiągnięty dzięki wytrwałości, bez której trudno coś osiągnąć w przestrzeni

Dialog z mieszkańcami – działania, które przyniosły dobry rezultat dzięki włączeniu w twórcze prace przyszłych użytkowników

Efemerydy – coś co się pojawiło, ale tylko na jakiś czas, było zauważone i lubiane.

I tak dalej…