Ochrona krajobrazowa Muzeum Wsi Lubelskiej przed widokowym wpływem przedłużenia al. Solidarności.

W 2012 roku Miasto Lublin przystąpiło do budowy przedłużenia al. Solidarności do nowej obwodnicy miasta. Przebieg trasy wyznaczony został w bezpośrednim sąsiedztwie Muzeum Wsi Lubelskiej bez uwzględnienia w projekcie jakichkolwiek działań uspokajających krajobrazowo sąsiedztwo inwestycji od strony skansenu, co wzbudziło niepokój i konieczność podjęcia działań przez Radę Kultury Przestrzeni. Obawialiśmy się efektu jak na wizualizacji powyżej. Naturę problemu ilustrują zdjęcia z maja )przed rozpoczęciem prac) i listopada 2012 (w trakcie budowy)

Nasze działania szły dwukierunkowo we współpracy z Zespołem ds Przyrody i Muzeum:

  1. Zwrócenie uwagi na problem zepsucia krajobrazu otoczenia Muzeum przez budowaną trasę, a następnie skłonienie władz do zamówienia projektu wyciszenia krajobrazowego tego otoczenia. Jak zwykle, w pierwszym etapie zwracania uwagi na problem musieliśmy borykać się z „syndromem wyparcia”, że problemu nie ma a wszystkie potrzebne uzgodnienia zostały już przeprowadzone i nie ma potrzeby podejmować dodatkowych działań.
  2. Uratowanie drzew na al. Warszawskiej przed wycięciem. To zagadnienie wymagało skoordynowania wielostronnej komunikacji, aby problem został nie tylko dostrzeżony o opisany, ale też szybko rozwiązany przez odpowiednią komórkę UM. Było to o tyle trudne, że wszystkie drzewa należało wskazać na planie wg ich numerów, sprawdzić w terenie i przedyskutować z budowlańcami możliwość ich zachowania a następnie spowodować wystosowanie odpowiednich decyzji.

 

Zwrócenie uwagi na problem zepsucia krajobrazu

 

W trakcie projektowania zadbano o zminimalizowanie negatywnego oddziaływania inwestycji na otoczenie jak również o wyeksponowanie i udostępnienie walorów krajobrazowych wnętrza i otoczenia Muzeum Wsi Lubelskiej.

W związku z tą niesatysfakcjonującą odpowiedzią ZDiM Rada Kultury przestrzeni przygotowała własną analizę krajobrazową wraz z wizualizacjami, które zostały przesłane Prezydentowi Lublina

Nie istnieje żadna dokumentacja świadcząca, że w ogóle poddano ten problem analizie. […] Opinia ZDiM skupia się na dostępie widokowym do Muzeum z zewnątrz – z jezdni i chodnika – podczas gdy my pytaliśmy o krajobraz wnętrza Muzeum

Jednocześnie kontynuowany był rozpoczęty równocześnie (11.06.2012 – poniżej) wątek ratowania drzew, co pomogło w podtrzymywaniu tematu wyciszenia krajobrazowego i podjęciu decyzji o opracowaniu związanego z tym projektu. W przełomowej wizji lokalnej 17.09.2012 zgłoszonych do ochrony drzew (patrz niżej) brali udział przedstawiciele Zakładu Zieleni LSM, który później zajął się opracowaniem projektu wyciszenia krajobrazowego.

W międzyczasie RKP sprawdziła informacje o wspomnianych w odpowiedzi ZDiM z dnia 30.06.2012 konsultacjach społecznych, podczas których – teoretycznie – mogły być niesione uwagi nt. wpływu przedłużenia al. Solidarności na krajobraz skansenu. Zaowocowało to kolejnym pismem RKP i odpowiedzią ZDiM:

Nie jest możliwa jednoznaczna odpowiedź, czy materiały te były wystarczające do dokonania analiz w zakresie skutków krajobrazowych inwestycji.

W październiku 2012 firma Zakład Zieleni LSM przedstawiła swój projekt złagodzenia krajobrazowego wpływu al. Solidarności na Muzeum Wsi Lubelskiej, który po uwzględnieniu uwag RKP i skansenu został poprawiony i oddany Urzędowi Miasta Lublin. Pierwsza wersja projektu została w celach poglądowych opublikowana w poście poniżej.

 

Ratowanie drzew

Wątek ratowania drzew przed niepotrzebną wycinką rozpoczęła wizja lokalna i opinia Zespołu Opiniodawczo-Konsultacyjnego ds. Przyrody przy Prezydencie Miasta Lublin, którą poparła RKP:

  • 2016.06.11 Opinia Zespołu ds. Przyrody skierowana do prezydenta w celu zapobiegnięcia niepotrzebnej wycince drzew o numerach 545-569 i 585-594

2012_06_11 Opinia Zespołu ds Przyrody do prezydenta

Opinia dotyczyła drzew na al. Warszawskiej na północ od al. Solidarności (od strony skansenu). Następnie podjęte zostały mozolne uzgodnienia, któe drzewa faktycznie można zostawić. Dnia 17.09.2012 roku odbyło się kluczowe spotkanie robocze z udziałem Zarządu Dróg i Mostów, Wydziału Ochrony Środowiska, Rady Kultury Przestrzeni i wykonawcy trasy – firmy Budimex. Efektem spotkania była decyzja o zachowaniu części cennego drzewostanu, ustanowienia inspektoratu nadzoru na czas trwania budowy.

Przedmiotem dyskusji była kwestia, czy koszty prowadzenia prac bez wycinki drzew nie byłyby niższe niż wycinka drzew (lub porównywalne), co mogło je uratować. Wydział Ochrony Środowiska poświęcił osobne „lipie 505” z prośbą o wstrzymanie jej wycinki do czasu zakończenia projektu wyciszenia krajobrazowego, jako spornej ale zdaniem WOŚ możliwej do uratowania wg ustaleń z 17.09.2012.

W grudniu 2012 RKP skierowała pismo w sprawie uratowania drzew na al. warszawskiej od strony centrum o numerach 704-810

Po  wycince  ww.  drzew  aleja  Warszawska  na  długim  odcinku  straci  charakter  alei,  który  zyskała dzięki wartościowym nasadzeniom lip i późniejszym klonów, świerków, drzew przy krzyżu i na skarpie na rogu al. Warszawskiej i ul. Dzieci Zamojszczyzny. Takie drzewa rosną kilkadziesiąt lat – ocalenie nawet kilku cenniejszych okazów wzbogaciłoby przestrzeń al. Warszawskiej na wiele pokoleń.

Efekty tej prośby nie zostały sprawdzone.

 

Oprac. Marcin Skrzypek

Aktualności